kilkəsaç

kilkəsaç
sif. Saçı kilkəli, pırtlaşıq. Kilkəsaç uşaq. Kilkəsaç qız.

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Игры ⚽ Нужна курсовая?

Look at other dictionaries:

  • kilkə — 1. is. 1. Bir birinə qarışmış, dolanmış, pırtlaşıq saç, tük, yun, sap, ip və s. Saçı kilkə kimi pırtlaşmaq. – İkinci qız Nərgizə: – Dayan, bu saat sənin kilkələrini yolaram. Ə. M.. Qarı Mahmudun kilkə kimi pırtlaşmış zil qara saçlarına baxıb dedi …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kilkə — I (Ağcabədi, Ağdam, Cəbrayıl, Göyçay, Kürdəmir, Ucar, Şuşa, Zəngilan) 1. yun daranarkən yerə tökülən və darağın dişləri dibinə yığılan hissə, keyfiyyətsiz hissəsi (Ağcabədi). – Kilkə döşəx’cəyə qoyulur 2. daranmamış yun (Göyçay). – Yorğanın… …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • kilkəli — sif. Kilkəsi olan (saç, yun və s. haqqında). Kilkəli baş. – Ancaq Aqil üçün, bənizinə yeni qan gələn zəif vücudlu, sarı kilkəli körpəni tərpətmək dağlar qədər ağır gəlirdi. S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • qındırğa — məh. 1. is. bot. Quraqlıq yerlərdə bitən nazik, uzun, tikanlı ot. 2. sif. Bir birinə yapışmış, dolaşıq, kilkə. Qındırğa saç (yun). 3. sif. Həddən artıq bərk, quru …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”